Vooraf lijken de kansen voor de handbaldames van Morrenhof-Jansen Dalfsen in de thuiswedstrijd tegen OTTO Work Force / VOC Amsterdam niet groot. Van de laatste 5 competitiewedstrijden verloor Dalfsen er 4, wat leidt tot een zeer bescheiden 6e plaats in de stand. VOC is nog zonder puntverlies na 7 wedstrijden en lijkt niet te kloppen. In de laatste wedstrijden gaat het bij Dalfsen met name aanvallend niet goed. Wat op de trainingen allemaal perfect wordt uitgevoerd, lijkt in de wedstrijden niet meer te lukken. Dat gaat doorwerken in de koppies van de speelsters. Misschien is dan een wedstrijd tegen de koploper uit Amsterdam wel de perfecte mogelijkheid om dat idee weg te spelen.

En dat is ook precies wat Dalfsen doet. Vanaf het begin zien we een bijzonder fel spelend Dalfsen en met name Nele Antonissen, die na de wedstrijd tot woman of the match zou worden gekroond, wurmt zich een aantal keren als een glibberige paling door de Amsterdamse defensie. Binnen 3 minuten staat Dalfsen met 3-0 voor (3x Nele). In de loop van de eerste helft bouwt Dalfsen de voorsprong puntje voor puntje uit en bij rust is het verschil zelfs 6 punten in Dalfs voordeel (18-12).

Zo’n voorsprong mag je eigenlijk in de tweede helft niet meer weggeven, zelfs niet tegen VOC. Maar dat gebeurt toch. De eerste 5 minuten lijkt er nog niet veel aan de hand, maar daarna komt Amsterdam van 21-15 in een paar minuten terug tot 21-19. Dan volgen 20 bloedstollend spannende minuten, waarin de kansen voortdurend wisselen. Amsterdam weet de stand weer gelijk te trekken (24-24) en neemt zelfs de leiding met 3 punten (26-29). Het lijkt dat Morrenhof-Jansen Dalfsen dapper gestreden heeft, maar dat de wedstrijd net iets te lang duurt. De Trefkoele+ veert echter weer helemaal op en gaat als één blok achter de ploeg staan als Dalfsen blijft vechten en weer terug komt in de wedstrijd (29-29). Met nog maar 1 minuut op de klok is de stand nog steeds gelijk (31-31). Maar uiteindelijk slaat het noodlot toe en scoort Britt van der Baan voor VOC de winnende treffer. Voor Dalfsen is dit wel heel zuur: een uur zo goed vechten en dan toch aan het eind met lege handen achterblijven. De speelsters moeten het nu doen met een staande ovatie van het publiek, maar als ze deze vechtlust en dit doorzettingsvermogen vast kunnen houden, dan blijft het de volgende wedstrijden niet bij applaus. Zaterdag 17 november om 20.45 uur is de eerstvolgende kans om dat te laten zien, uit tegen Foreholte.