Ook in het weekend blijven we in ons doordeweekse ritme en dat betekent op tijd opstaan. Om 9 uur zaten we, zij het ietwat slaperig, aan het ontbijt. Oekraïne kent een iets andere standaard wat betreft vers brood, maar een broodrooster doet wonderen.

Tegen 11 uur stond iedereen beneden en werden we richting het historische centrum van Lviv gebracht. Het is prachtig weer hier dus we konden lekker in T-shirtje en kort broekje. Een beetje extra zonnestralen waren ook geen overbodige luxe voor een aantal paar benen van onze meiden…

In het centrum aangekomen mochten we lekker onze eigen gang gaan. Wat door de straatjes slenteren, foto’s maken, koffie drinken, terrasje pakken…heerlijk ontspannen.

Totdat je moet gaan afrekenen. Er is een mysterieus probleem met buitenlandse pinpassen in Oekraïne. Ze worden bijna nergens geaccepteerd en geld uit de automaat halen lukt ook niet overal. Het groepje met Roos, Jill, Nikki, Quinty en Evelien moest bijna de afwas gaan doen in een café, maar toen liep onze redder in nood langs: Adri!

Adri had contant geld op zak en de mensen van het café konden weer lachen. De meiden ook, want ze hadden ook al geïnventariseerd of iedereen in staat zou zijn om hard weg te rennen.

Na ons bezoekje aan het centrum bleek dat Niels nog niet van zijn fout van de dag ervoor had geleerd. Regien en Monique hadden in de gaten dat hij zijn portemonnee op het terras had laten liggen, en deze in de rugzak gestopt, maar Niels er nog niets van gezegd. Niels wilde bijna in blinde paniek zijn turbo aanzetten en terug sprinten naar het terras, toen Regien hem uit zijn lijden verloste. Niels, van harte gefeliciteerd, je bent de nieuwe hoofdpersoon van de dagverslagen!

In de middag hadden we even tijd om wat te rusten. Evelien en Nienke kregen de taak om aan de hand van de menukaart van het restaurant in kaart te brengen wat iedereen de avond na de wedstrijd wilde eten. De keuzes waren niet altijd even makkelijk, vooral bij Quinty werd er een heel spelletje omheen verzonnen welke pizza ze zou nemen. Dat er opvallend veel pizza werd gekozen was geen verrassing, bij lunch en diner krijgen we steevast een bord kale spaghetti voor onze neus.

’s Avonds stond er een tactische training op het programma. Zo konden we de hal leren kennen en ons goed inspelen. We liepen wat breakouts en speelden zes tegen zes. Er werd fel verdedigd en op tempo gespeeld. Na de training hadden we nog het diner, waarna snel iedereen haar bed opzocht. Morgenochtend (zondag) staat er een korte training op het programma en aan het begin van de avond klinkt het fluitsignaal voor onze eerste Europese wedstrijd van dit seizoen!

Jullie reporter: