In alle vroegte stond het busje klaar om ons naar het vliegveld van Lviv te brengen. Toen we aankwamen op het vliegveld bleek er nog niet al te veel bedrijvigheid te zijn. Zelden hebben we zo’n rustig vliegveld meegemaakt. Dit was echter een stilte voor de storm…

Toen we eenmaal goed en wel in de lucht zaten wilde de passagier voor Adri graag zijn stoel wat naar achteren doen. Let wel, de vlucht naar Kiev duurde 50 minuten. Helaas voor de passagier zat Adri al vrij klem met zijn twee meter lengte en was het onmogelijk om de rugleuning naar achteren te laten gaan. Dit viel echter niet in goede aarde bij de beste man. Hij bleek een opvliegend typetje te zijn en ging tekeer tegen Adri dat hij zijn comfort in het vliegtuig verstoorde. “Wat moet ik doen dan?”, zei Adri, “mijn benen eraf zagen? Het kan gewoon niet!” Gepikeerd drukte de man op het knopje voor assistentie van de stewardess. Toen zij eraan kwam vertelde de man dat hij graag zijn stoel naar achteren wilde hebben. Als reactie hierop probeerde de stewardess ook nog uit alle macht de rugleuning naar achteren te krijgen! “Nu wordt-ie helemaal mooi!”, riep Adri. De stewardess verontschuldigde zich. Ondertussen kregen alle meiden ook lucht van de commotie, we jutten samen de boel een beetje op en lieten goed merken dat we allemaal achter Adri stonden. De stewardess kwam terug bij de man en nam hem mee naar een andere stoel. Deze actie werd toegejuicht en de man droop onder luid applaus van ons hele team af.

Tijdens onze overstap op de luchthaven van Kiev waren we opeens Jill en Ellen kwijt. Nu hadden we niet heel veel tijd om over te stappen, dus er werd druk geprobeerd de meiden te pakken te krijgen. Gelukkig kwamen ze een kwartier later weer bij ons, ze hadden moeten wachten op een tweede bus vanaf het vliegtuig.

We hadden niet echt ontbeten omdat onze eerste vlucht vrij vroeg was, dus in Kiev wilde het gros van de meiden nog wat te eten halen. Maar omdat we de Europese Unie in zouden vliegen, moesten we eerst nog door de paspoortcontrole. Dat ging niet al te snel, waardoor we eigenlijk al zouden moeten boarden. Gelukkig zat iedereen op tijd in het vliegtuig. De vlucht van Kiev naar Düsseldorf verliep verder zonder gekke taferelen. Toen bij de bagageband bleek dat alle tassen en koffers aan waren gekomen én Niels niks had laten liggen in het vliegtuig, konden we met een gerust hart de bus van South West Tours in voor het laatste stuk van onze reis naar Dalfsen.

Jullie reporter: