De wedstrijddag begon vroeg voor ons, om 09:30 uur begon de (korte) training. Veel mensen zullen denken, trainen? Op de dag dat je een wedstrijd moet spelen? Ja, dat is eigenlijk goed. Door de beweging word je wakkerder en je zet je je spieren vast ‘aan’. Tijdens deze korte training doen we veel tactische dingen en herhalen we veel, zoals op welke manier we gaan verdedigen en welke dingen we in de aanval gaan spelen.

 Na de lunch, die uiteraard weer uit pasta bestond, maar deze keer gelukkig met lekkere groenten en kip, hadden we de hele middag om te rusten en ons voor te bereiden op de wedstrijd. Dan is er tijd voor behandelingen van de fysio, om nog wat videobeelden van de tegenstander te bekijken en om te slapen.

 Tegen 16:30 uur vertrokken we naar de hal. We waren er helemaal klaar voor! De kleedkamer hadden we na een klein doolhofje bereikt en deze was verbazingwekkend ruim opgezet. Iedereen had haar eigen stoel en kluisje. Met ondersteuning van een Oekraïens blaasorkest plus drie meegereisde supporters, de ouders en vriend van Silvana, en Adri liepen we het veld op. We pepten elkaar nog een paar keer flink op zodat iedereen scherp aan de wedstrijd zou beginnen.

 We kwamen niet helemaal goed uit de startblokken en kwamen snel 2-0 achter. Deze stand wisten we gelijk te trekken. In het tweede gedeelte van de eerste helft misten we helaas erg veel kansen (hier en daar werden de meiden ook flink aan de arm getrokken) waardoor de ruststand 13-8 in het voordeel van de thuisploeg was. We wisten dat er veel meer in ons zat en dat we zeker een stuk beter konden handballen dan dat we lieten zien, dus dat was het motto voor de tweede helft. Bij vlagen werd er een stuk agressiever verdedigd en de kansen werden wat beter afgemaakt. We kwamen terug tot 23-21. Op dat moment verspeelden we twee keer knullig de bal waar Galytchanka gretig van profiteerde. Het laatste fluitsignaal klonk bij een 26-22 eindstand. In het handbal zijn vier doelpunten geen ruime marge, dus dat biedt zeker kansen voor de thuiswedstrijd van volgende week! Daar hopen we natuurlijk in een volle Trefkoele te spelen, en we kunnen alle steun van onze supporters gebruiken! Er zijn nog genoeg kaartjes te verkrijgen, dus aarzel niet en schreeuw onze meiden naar de tweede ronde van de EHF-Cup!

 De dag sloten we af met een gezellig diner in het centrum van Lviv. Waar ik het in een eerder verslag had over de rijvaardigheid, of eigenlijk het ontbreken daarvan, van onze chauffeur, is deze keer een pluim op zijn plaats. Hij manoeuvreerde de Mercedes Sprinter zeer behendig door de kleine straatjes. Hier en daar met een dosis geluk, want soms paste er bijna geen haar meer tussen, maar alles ging goed en we werden keurig dichtbij het restaurant afgezet.

 Terug bij het hotel was het snel de tassen inpakken en naar bed, want morgen moeten we erg vroeg (06:20 uur) vertrekken en gaat onze terugreis naar Dalfsen beginnen. Ik vind het zeker een vermelding waard dat onze trip organisatorisch tot nu toe zeer gladjes is verlopen, we hebben natuurlijk nog wel de reisdag morgen, maar hierbij Adri bedankt!

 Wij bedanken verder iedereen die onze deelname aan de EHF-Cup mogelijk maakt en hopen nog ver te komen! We zien jullie allemaal volgende week in de Trefkoele+ met gesmeerde stembanden!

Jullie reporter