Na een aantal redelijk eenvoudige overwinningen stond vandaag de kraker tegen Succes Schoonmaak VOC Amsterdam op de kalender. De Amsterdamse ploeg speelt dit seizoen ijzersterk, heeft in de competitie nog geen punt verloren en rolde bijvoorbeeld vorige week nog vrij eenvoudig Virto Quintus in een uitwedstrijd op. De meegereisde ouders en supporters zaten vooraf dan ook met redelijk samengetrokken billetjes op de tribune en hoopten in ieder geval op een voor elk punt strijdend Dalfser team. Zij werden op hun wenken bediend.

Vanaf de eerste aanval lieten de meiden uit Dalfsen zien dat zij naar Amsterdam gekomen waren met de intentie om 2 punten weer in de bus mee terug te nemen. Het was dat keepster Sanne Leenders met een paar katachtige reflexen in het begin van de wedstrijd wist te voorkomen dat Nikki Wilsterman en Sharon Nooitmeer alleen voor de keepster konden scoren, anders had Dalfsen na een paar minuten al een ruimere voorsprong gehad dan de 1 – 3 die nu op het scorebord kwam. VOC speelde meer technisch handbal, in plaats van het vechthandbal, dat we de laatste jaren toch een beetje van ze gewend waren. Dit heeft ongetwijfeld te maken met het meespelen van toptalent Dione Housheer, maar juist zij speelde in het begin wat minder en leed een paar keer slordig balverlies. De Dalfser verdediging stond als een huis en liet zich niet in de luren leggen door het snelle voetenwerk en de heen-en-weer rennende Amsterdamse aanvalsters. Dat kon niet helemaal gezegd worden van de scheidsrechters, die nogal wat moeite hadden met het tellen van de Amsterdamse pasjes (volgens de supporters van het uitspelende team uiteraard).

De eerste helft ontspon zich tot een volledig gelijk opgaande strijd, waarbij onmogelijk te voorspellen was wie aan het eind van de wedstrijd met de overwinning zou gaan strijken, ruststand 14 – 14.
Het eerste doelpunt in de tweede helft wordt nog wel gescoord door VOC, maar daarna neemt Dalfsen de regie in handen. Amsterdam maakt een paar slordige afspeelfouten of ziet een aanval onderschept worden door een scherp oplettende verdedigster en Dalfsen neemt zowaar 3 punten voorsprong (16 – 19). Vlot achter elkaar loopt Dalfsen dan tegen 2 keer 2 minuten tijdstraf op. Amsterdam recht nog eens de rug en slaagt erin terug te komen tot 20 – 20.

De kopjes aan de kant van Dalfsen gaan echter niet hangen en na het verstrijken van de tijdstraffen gaat de strijd weer in volle gang door. Als Yara ten Holte dan met 2 fantastische reddingen de aanval van VOC tot wanhoop drijft loopt Morrenhof Jansen Dalfsen weer uit naar 20 – 24. Er is dan nog een kwartier te spelen. Amsterdam geeft zich niet gewonnen en komt dichterbij, maar Dalfsen laat het verschil niet minder worden dan 2 punten. De frustratie aan de kant van Amsterdam neemt toe: dit zijn zij niet gewend en zeker niet in de eigen Elzenhagen. Met nog 2 minuten te spelen, in ondertal en met balbezit voor Amsterdam lijkt het nog even spannend te worden, maar na weer een redding van Yara is duidelijk dat de voorsprong niet meer uit handen gegeven gaat worden. De eindstand wordt bepaald op 28 – 30. Dit resultaat, maar zeker ook de manier waarop het is behaald, zal de meiden vertrouwen geven voor de volgende uitdaging: uit tegen Virto Quintus.

De volgende thuiswedstrijd is tegen Geonius V&L op 17 februari om 19.00 uur in de Trefkoele+.

Tekst: Maico van Zuijdam
Foto’s: Alain Decamps